எல்லோருடைய வாழ்க்கையிலும்
மாணவப்பருவம் என்பது படிப்பைத் தவிர எந்த ஒரு கவலையும் இல்லாத காலகட்டம் ஆகும். அடிப்படை
வசதி இல்லாத ஏதோ ஒரு கிராமத்தின் ஆரம்பப்பள்ளி என்றாலும், அமெரிக்க பல்கலைகழகத்தில்
ஆராய்ச்சிப் படிப்பு என்றாலும் குறும்பும், குதூகலமே கூடி இருக்கும்.




ஆய்வு தினமும் வந்தது. ஆசிரியரும், மாணவர்களும் , தனித்தனி தட்டுகளில் ஆப்பிள்களும்,பிஸ்கட்டுகளும், சாக்லேட்டுகளும் தயாராயிருக்க மாவட்டக் கல்வி அதிகாரியும் வகுப்பினுள் வந்தார்.
ஆசிரியரிடமும்,
மாணவர்களிடமும் வழமையாக பேசிவிட்டு ஆங்கிலப்பாடத்திலிருந்து கேள்வி கேட்க ஆரம்பித்தார்.
“ ஏ ஃபார் …. “ என ஒரு மாணவனைப் பார்த்து கேட்க அவன் “ ஆப்பிள் “ என கூறவும் ஆசிரியர்
பெருமிதத்துடன் DEO கையாலே அந்த மாணவனுக்கு ஒரு ஆப்பிள் பரிசளிக்கச் செய்தார்.
அடுத்த மாணவனைப்
பார்த்து “ பி ஃபார்….. “ என கேட்க அந்த மாணவன்
பதில் சொல்லாமல் நிற்பதை கண்ட DEO சரியாக காதில் விழவில்லையோ என்றெண்ணி, சிறிது சத்தமாக
“ பி ஃபார்….. “ என்று கேட்டார். அந்த மாணவனோ இன்னும் தீவிரமாய் யோசிக்க ஆரம்பிக்கவும்,
“ இதுதானா நீ பாடம் சொல்லிக்கொடுத்த லட்சணம் “ என்பது போல் DEO ஆசிரியரைப் பார்க்க ஆசிரியர் மாணவனை நாக்கை துருத்திக் கொண்டு
மிரட்ட கொஞ்சமும் அசராத மாணவன் “ பி ஃபார்….. “, “ பி ஃபார்….. “ என்று இரண்டு முறை
யோசனையோடு கூறி மூன்றாவது முறை முகமலர்ச்சியுடன்,
பதில் கிடைத்த சந்தோஷத்தில் “ பி ஃபார்….. ஃபிக் ஆப்பிள் “. ( Big Apple ) என்று சத்தமாகச் சொன்னான்.
ஆம்… பிஸ்கட்டும்,
சாக்லேட்டும் அவ்வப்போது சாப்பிட்ட அவனுக்கு ஆப்பிள்தான் அரிதான பொருள். அதனால்தான்
பெரிய ஆப்பிளாக கேட்டான். அவனது சாமர்த்தியமான பதிலைக் கேட்டு சத்தமாக சிரித்த DEO அவனது கையில் இரண்டு ஆப்பிள்களை தூக்கி கொடுத்து ஆசிரியரையும்
பாராட்டி சென்றார்.
இன்னொரு பள்ளி,இன்னொரு ஆய்வு, இன்னொரு DEO, மாணவர்களிடம் சில படங்களை காண்பித்து அது என்ன என்று கேட்டு கொண்டிருந்தார்.
மாணவர்களும் வாழைப்பழம், மாமரம், ஆடு, மாடு,
மணி, மணல் , சணல் அணில்… என்று போட்டி போட்டுக் கொண்டு பதில்கள் சொல்லிக் கொண்டிருந்தனர். இப்படியாக பலரிடம் கேட்டு
பதில் பெற்றுக் கொண்டிருந்தவர் ஒரு மாணவன் மட்டும் மற்றவர்கள் பதில் சொல்லும் போதெல்லாம்
உற்றுக்கவனித்து திருப்தி இல்லாத பாணியில் முகத்தை சுழித்துக் கொண்டிருப்பதை கண்டு
அவனிடம் ஒரு படத்தை காண்பித்து கேட்க அவன் மிக தெளிவான முகத்துடன் “ யானையின் படம்
“ என்றான்.

அவன் அதிகப்பிரசங்கித்தனமாக
பேசியதாக எண்ணாத DEO வும் அவனை வியந்து பாராட்டி சென்றார்.
மற்றுமொரு நடுநிலைப் பள்ளியில் நடந்த சுவாரசியமான சம்பவம்.
பள்ளி தலைமையாசிரியர், கரெஸ்பாண்டட் புடைசூழ ஒரு வகுப்பினுள் நுழைந்த DEO மாணவர்களின் பொது அறிவுத்திறனை சோதிக்கும் விதமாக “ இராமாயணத்தில் இருந்து கேள்வி கேட்கப்போகிறேன்
“ என்று கூறி ஒரு மாணவனை நோக்கி “ ஜனகனின் வில்லை உடைத்தது யார் “ என்று கேட்டார்.

இப்போது கொஞ்சம்
கோபமடைந்த DEO தலைமையாசிரியரைப் பார்க்க, அவரும், “ ஆமாம்
சார். அப்படி சேட்டை பண்ற பசங்க யாரும் நம்ம
பள்ளியிலே கிடையாது சார். “ என்றார். DEO மேலும் கோபமாகி முகம் சிவந்து நிற்பதை கண்ட
கரெஸ்பாண்டன்ட் அவரை தனியே அழைத்துச் சென்று, “ சார். வேணும்ன்னா அந்த உடைந்த வில்லுக்குண்டான
பணத்தை பள்ளி நிர்வாகத்திலிருந்து கொடுத்து விடுகிறோம். பெரிய மனது பண்ணி இந்த பிரச்சினையை மேலும் பெரிதாக்காமல் இத்தோடு விட்டுவிட்டால்
ரொம்ப புண்ணியமாப் போகும் “ என்று கெஞ்சிய குரலில் கேட்க மயக்கமடைந்து விழுந்தார் அந்த
DEO.
5 comments:
"நான் வில்லை உடைக்கவில்லை......" சுவாரஸ்யம்.
நல்ல நகைச்சுவையுடன் கூடிய மலரும் நினைவுகள். சுவாரசியமாக இருந்தது. அருமையான இடுகை ராஜா.
வரவிற்கும், கருத்திற்கும் நன்றி
"Food' சித்தப்பா சார்
சகோதரி மாதவி &
நண்பர் ஸ்டார்ஜன்.
திரும்பிப்பார்க்க வைத்துவிட்டது.
// சே.குமார்said...
திரும்பிப்பார்க்க வைத்துவிட்டது.//
வரவிற்கும், கருத்திற்கும் நன்றி
நண்பரே...
Post a Comment